Z hodowlą ptaków związany jestem od kilku lat, jednak od początku traktuję ją nie jako chwilową pasję, lecz jako proces wymagający wiedzy, konsekwencji i odpowiedzialności. Moim głównym obszarem zainteresowania są szczygły syberyjskie (Carduelis carduelis major), w tym mutacje barwne Agat i Phaeo – ptaki wymagające, ale dający duże możliwości rozwoju hodowlanego.
Do hodowli podchodzę w sposób praktyczny, analityczny i oparty na faktach. Swoje wnioski oraz decyzje hodowlane opieram na regularnych obserwacjach, analizie wyników oraz — co kluczowe — konsultacjach z lekarzem weterynarii. Jestem zwolennikiem podejścia naukowego: wierzę w profilaktykę, badania i wczesną diagnostykę, a nie w działanie „na wyczucie” czy na podstawie niesprawdzonych teorii.
Dobrostan ptaków postrzegam jako efekt wiedzy i kontroli, a nie jako zbiór haseł. Profilaktyka zdrowotna, monitoring kondycji, badania oraz współpraca z weterynarzem są dla mnie podstawą odpowiedzialnej hodowli.
Korzystam z doświadczeń hodowców z różnych krajów Europy, jednak każde rozwiązanie poddaję własnej analizie i weryfikacji w praktyce. Interesują mnie wyłącznie metody, które mają realne uzasadnienie biologiczne i przynoszą mierzalne efekty.
Równolegle, wspólnie z moim synem, zajmuję się hodowlą hybryd kanarka ze szczygłem, skupiając się na ich walorach wokalnych. Jest to również element edukacyjny, pozwalający przekazywać wiedzę i odpowiedzialne podejście do zwierząt kolejnemu pokoleniu.
W żywieniu ptaków stosuję również naturalne dodatki, w tym zioła, jednak traktuję je wyłącznie jako uzupełnienie diety, a nie cudowny środek czy zamiennik profilaktyki weterynaryjnej. Zioła mogą wspierać organizm, ale nie zastąpią diagnostyki, leczenia ani badań.
Dla mnie hodowla to codzienna praca, obserwacja i gotowość do weryfikowania własnych decyzji. To proces wymagający pokory wobec biologii i odpowiedzialności wobec zwierząt. Tylko takie podejście pozwala na realny rozwój — zarówno hodowli, jak i hodowcy.