Mutacja Agat u Szczygła Syberyjskiego

Charakterystyka genetyczna

Mutacja Agat jest mutacją recesywną sprzężoną z płcią. Oznacza to, że samce mogą być zarówno homozygotyczne (czyste Agat), jak heterozygotyczne (nosiciele), natomiast samice mogą być tylko homozygotyczne dla tej cechy.

Pierwsze przypadki tej mutacji zostały zauważone i ustabilizowane w 1988 roku w hodowli Holendra Den Hoeda.

Efekty mutacji na upierzenie

Mutacja Agat jest bardzo ceniona przez hodowców ze względu na spektakularną jasność upierzenia, która wynika z redukcji feomelaniny (barwnika brązowego) przy zachowaniu eumelaniny (barwnika czarnego).

  • Samce: Efekty mutacji są bardziej widoczne, ponieważ naturalnie posiadają mniej feomelaniny.
  • Samice: Zwykle mają jej nieco więcej, co może wpływać na końcowy wygląd.

Porównanie do mutacji Brown:

  • Północne podgatunki szczygła syberyjskiego preferują efekty mutacji Agat, ponieważ feomelanina jest u nich naturalnie mniej obecna.
  • W efekcie mutacja Agat pozwala na jeszcze większą redukcję tego barwnika.

Cechy idealnego osobnika w standardzie wystawowym

  • Brak brązowej poświaty i niepożądanych wzorów na grzbiecie i skrzydłach.
  • Grzbiet powinien mieć odcień szary, a nie beżowy, ponieważ ten drugi wskazuje na cechy nosiciela, a nie czystego Agata.
  • Wyraźny kontrast między jasnym tłem upierzenia a ciemnymi partiami eumelaniny.

Najczęstsze błędy w fenotypie Agat

  • Nierównomierna maska – asymetryczna, wyblakła lub rozmyta.
  • Grzbiet powinien mieć odcień szary, a nie beżowy, ponieważ ten drugi wskazuje na cechy nosiciela, a nie czystego Agata.
  • Wyraźny kontrast między jasnym tłem upierzenia a ciemnymi partiami eumelaniny.

Podsumowanie

Mutacja Agat to jedna z najbardziej pożądanych mutacji barwnych u szczygłów syberyjskich. Charakteryzuje się silnym ograniczeniem feomelaniny, co daje ptakom elegancki, jasny wygląd. Kluczowe jest jednak zachowanie właściwego standardu, eliminując niepożądane brązowe tony i dbając o jednolity szary odcień grzbietu.